10 reacties op “Liposuctie

  1. "Ik ben dolgelukkig met het resultaat"
    24 april, 2014 Geschreven door: Anoniem

    Het intakegesprek was voor mij een helder en prettig gesprek. De consultant vond ik professioneel overkomen, niet te zakelijk en ook geen onduidelijkheid. Ze vertelde ook over haar eigen ervaringen, wat meteen ook een andere manier van gesprek voeren gaf, informeel en prettig. Uiteindelijk heb ik voor een liposuctie behandeling gekozen bij deze kliniek. De ontvangst door de verpleegkundige was netjes en duidelijk heeft zij alle stappen doorgesproken zodat ik goed voorbereid was. Eenmaal op de behandeltafel kreeg ik een lichte sedatie toegediend en heb de ingreep pijnloos ervaren. Dr. Michail is een zeer professionele chirurg en ondanks dat ik hem kort gesproken heb, had ik vanaf het eerste moment het volste vertrouwen in hem. Ik voelde me goed en kon nadat ik een broodje had gegeten naar huis. Flink ingepakt in het verband verliet ik de kliniek. Ik had me op veel vochtverlies voorbereid, maar dat was bij mij helemaal niet het geval. De volgende dag ben ik teruggegaan naar de kliniek. De verpleegster heeft het verband verwijderd en heeft alles schoongemaakt. Toen het pak aan. Ik vond het totaal niet vervelend en vond de extra steun van het pak juist prettig. Niemand heeft aan mij iets gezien of gemerkt. Ik ben gewoon blijven werken, ben niet ziek geweest en uiteindelijk ben ik dolgelukkig met het resultaat. Ik had het gewoon veel eerder moeten doen. Kortom ik ben zeer tevreden over de dienstverlening , de professionaliteit van de chirurg, de nazorg en natuurlijk het resultaat!

  2. "Er wordt ook ‘getest’ of jouw verwachtingen reëel zijn"
    04 november, 2011 Geschreven door: Brigitte

    Laat ik mijzelf aan u voorstellen. Mijn naam is Brigitte, 45 jaar en ik bemoei me op mijn werk met het onderwijs van ons bedrijf. Daarnaast heb ik als hobby sporten, en ben ik spinning-instructeur op een sportschool. Ik durf te zeggen dat ik een redelijk getraind lijf heb en toch knaagde er al jaren iets. Het lukte mij niet om mijn buik strak te krijgen. Ook deskundigen op sportgebied hadden mij al gezegd dat het zo moeilijk was om dat laatste restje vet weg te krijgen… Ik baalde daar goed van, want omdat ik nogal klein ben, zit het me gewoon in de weg. Ik ben 1.62 m lang, en weeg ergens rond de 60 kilo. Dat lijkt nog aardig wat, maar ik ben behoorlijk gespierd. Daarnaast heb ik lange benen en een heel kort bovenlijf. En daar zat ook mijn probleem: het buikje dat er zat, zat mij in de weg. Ik zeg bewust: ‘mij’, want mijn partner vond het onzin en dat zei eigenlijk ook vrijwel iedereen in mijn omgeving… Al jaren liep ik in mijn hoofd met de mogelijkheid dat er wèl iets aan gedaan kon worden, namelijk liposuctie. [rev_slider alias="review-lipo-brigitte"] Steeds stopte ik dat weg, maar de laatste tijd zag ik het steeds meer als een reële optie. Ik ben gaan zoeken op internet. Ik zocht ervaringsverhalen, las hoe de procedure in zijn werk ging, las ook de dingen die minder goed waren gegaan. Eigenlijk heeft het nog wel ruim een jaar geduurd voor ik zover was dat ik het besluit had genomen om een afspraak bij een kliniek te maken. Ik ben bij drie klinieken op gesprek geweest. Dat is prima om te doen. Je voelt op een bepaald moment heel goed wat voor jou belangrijk is en wat goed voelt. De keuze voor de kliniek in Veldhoven heb ik ook op gevoel gemaakt. Ik wist meteen dat het goed zat. Tijdens dit gesprek was men zeer open over het te bereiken resultaat. Er wordt ook getest of jouw verwachtingen reëel zijn. De arts, in mijn geval Dr. Kerckhove was heel vriendelijk en deskundig in zijn oordeel. Ik vind het belangrijk dat er ook door een arts naar mij gekeken wordt voor zo’n ingreep. Ik wil ook liever niet dat men mij gouden bergen belooft die niet waar te maken zijn. Ook over de te behandelen zones was men in Veldhoven heel reëel: anderhalve zone om het heel erg mooi te maken. Dat voelde voor mij perfect. Mijn wens was om van het zesje dat ik mezelf nu gaf, een acht te maken. En dat was precies wat dr. Kerckhove mij kon toezeggen… Na het consult was de beslissing wat mij betreft zo genomen. En als ik iets in mijn hoofd heb, dan heb ik het niet in mijn kont, zoals men in Brabant zegt. Twee weken later kon ik terecht voor de behandeling. Jaren geleden ben ik een tijd doktersassistente geweest, een beroep dat ik nu niet meer uitoefen. Toch weet je daardoor best veel over medische zaken. Daarnaast heeft het me ook altijd erg geïnteresseerd. Het zit me echter ook in de weg, zeker als ik zelf iets moet ondergaan. Dan word ik soms stapelgek van mezelf en is ontspannen er niet meer bij. Dat heb ik bij het consult aangegeven. Als oplossing kwam men met 20 mg Oxazepam, zodat ik in ieder geval minder angstig zou zijn en wat meer ontspannen. De behandeling zou plaatsvinden onder lokale verdoving en daar zag ik immers als een berg tegenop. In de nachten voor de behandeling heb ik aardig wat gedroomd over de behandeling. Het hield me enorm bezig. Ik was heel benieuwd hoe het zou gaan, maar die berg was er nog steeds. De nacht voor de behandeling sliep ik gelukkig prima en toen ik wakker werd was ik er eigenlijk best rustig onder. Ik zou het allemaal wel zien en over me heen laten komen. Mijn beloning zou immers heel groot zijn, al moest ik daar wel geduld voor hebben.De ontvangst in de kliniek was erg vriendelijk. Er was een kamertje waar je even lekker samen kunt zijn en jezelf kunt voorbereiden. Af en toe komt er iemand binnen om iets te doen ter voorbereiding van de procedure. Er worden foto’s gemaakt van voor de behandeling, dan wordt er afgetekend door de chirurg en daarna mag je jezelf hullen in operatiekleding. Ik was de eerste die ochtend en was heel blij toen ik richting de operatiekamer kon gaan. De tabletjes Oxazepam werkten goed. Ik was een beetje slaperig en een stuk minder angstig dan ik normaal zou zijn. Ik werd helemaal steriel afgedekt, gejodeerd en toen kon de behandeling beginnen. Even had ik wel de kriebels maar dat duurde niet lang. Dr. Kerckhove stelde me gerust en kwam snel ter zake. De prikjes voor de insteekgaatjes werden gezet, vergelijkbaar met een tandartsverdoving. Even een prikje en dat trekt snel weg. Het maken van de incisie voel je als een soort druk en dan kan het grote werk beginnen. De eerste minuut is dat heel vreemd. De canule wordt ingebracht en de vloeistof die daar uit komt bevat een verdovingsvloeistof. Deze is dan nog niet ingewerkt en dat voelt even raar. Vrij snel komt er een soort ‘doof’ gevoel voor terug. Per gebied waar in gewerkt wordt is er een ander gevoel. Ik vond het gebied rond de navel en bij de bekkenkam (het bovenste gedeelte van het bekken) erg gevoelig. Dr. Kerckhove stopte als hij merkte dat ik het even minder prettig vond en vertelde regelmatig dat het heel goed ging. Voor mij was dat heel belangrijk om te horen. De operatieassistenten die aanwezig waren moedigden me aan en ondertussen was er tijd om over wat dingetjes te kletsen. Ik had geen notie van tijd maar na verloop van tijd was het zover dat het vet kon worden afgezogen. Dat is echt vakwerk want de chirurg is letterlijk bezig om de nieuwe vorm er in te brengen. Dat gebeurt aan de hand van de tekening op het lichaam maar ook op gevoel en vanuit ervaring. Dr. Kerckhove was hierin heel precies. Verschillende keren werd er hier en daar nog wat gecorrigeerd. Na de liposuctie werden de insteekgaatjes netjes gehecht en was de behandeling klaar. Ik was trots op mezelf dat ik dit zonder narcose had kunnen doen. Ik ben geen held, maar met de juiste aandacht en begeleiding is dit voor iedereen goed te doen. Zodra de behandeling klaar is moet er nog het nodige gebeuren als nazorg. Ik moest gaan staan en voelde en zag dat de vloeistof met stroompjes over mijn benen naar beneden liep. Ik zag ook meteen dat ik nu veel dikker was dan ik ooit geweest was… Dat was me gelukkig ook verteld. Heel voorzichtig werd zoveel mogelijk vocht met zachte druk van de handen uit de gaatjes gemasseerd. Om vocht op te vangen werden er hele grote absorberende verbanden aangebracht. Daarna werd ik in een drukpak gehesen. Door de verdoving die nog nawerkt is het niet pijnlijk of vervelend. De euforie die ik voelde na de behandeling hielp ook mee. Ik was echt ongelooflijk blij dat ik zover was gekomen. Nadat ik de kamerjas aanhad ben ik onder begeleiding terug gewandeld naar de kamer waar mijn partner geduldig zat te wachten. Ik kon gaan uitrusten op het bed dat er stond en we kregen een lekkere lunch aangeboden. De operatieassistent kwam nog even wat informatie geven over wat er nog te verwachten is na zo’n behandeling. Het lekken zou nog zeker aanhouden tot de volgende dag. Daarna mocht er voorzichtig gedoucht worden. Voor de pijn mocht ik paracetamol nemen en we kregen een soort zeiltje mee om het bed te beschermen tegen het lekvocht. Na een uur gerust te hebben, wilde ik graag naar huis. Ik voelde me goed. Een beetje brak na zo’n klus, maar goed genoeg om in de auto te zitten en lekker naar huis te gaan. Thuis heb ik me lekker op de bank genesteld. Ik had geen behoefte om in bed te gaan liggen. Ik voelde me prima. Ik voelde dat de verdoving uitwerkte en een beurs gevoel kwam ervoor terug. Met regelmaat moest ik het absorberend verband verschonen want ik lekte flink. Vlak voor het slapen gaan heb ik nog wat paracetamol genomen voor de pijn. Het was niet zo dat het heel erg was, maar ik wilde graag ontspannen kunnen slapen. Op deze manier is dat uitstekend gelukt. De dag na de behandeling was het lekken over. Die ochtend werd ik gebeld door de operatieassistent van de kliniek. Hij vroeg me hoe het ging en of ik nog vragen had. Het ging goed. Ik had prima geslapen. Mijn buik en flanken voelden beurs, maar ik verwachtte ook niet anders. Pas tegen de avond heb ik gedoucht en heb ik het drukpak gewassen. De eerste keer dat het pak uitging was spannend. Ik zag al meteen dat de flanken een goed resultaat gingen opleveren. Ondanks de zwelling zag ik al een verschil van vorm, en het was pas 1 dag na de behandeling! Het douchen verliep prima. Mijn partner had ik gevraagd om toch vooral in de buurt te blijven voor het geval ik niet lekker zou worden. Achteraf gezien ging het uitstekend en was dat niet nodig geweest. Ik heb pleisters op de wondjes geplakt, arnica-gel gesmeerd en toen het pak weer droog was, mezelf weer braaf ingesnoerd… Trots op wat ik nu al bereikt had met deze ingreep. De dagen erna verliepen rustig. Ik had het geluk dat ik een aantal dagen ziek thuis kon blijven. Ik had de tijd om mijn lichaam goed te laten herstellen. Dat is geen overbodige luxe. Mijn lichaam herstelt altijd snel, maar vreet daarbij ook enorm veel energie. De vermoeidheid is dan ook behoorlijk. Zes dagen na de ingreep ben ik weer aan het werk gegaan. Een licht beurs gevoel was er nog steeds, maar het zit dan niet meer in de weg.Een week na de behandeling volgde de eerste controle. De hechtingen worden dan verwijderd. Dat verliep goed. De wondjes waren mooi genezen. Er werd meteen ook gekeken naar het resultaat en daar was men tevreden over. Er is mij vanaf het begin al op het hart gedrukt om toch vooral geduld te hebben met het resultaat. Met dat in mijn achterhoofd kan ik alleen maar blij zijn met wat we na een week als resultaat hadden bereikt. Zo’n controle-afspraak is ook bedoeld om nog wat vragen te kunnen stellen en te evalueren. Ook dat is belangrijk want het is best een heftige ingreep. De volgende afspraak is gepland voor over drie maanden. Ik ben heel benieuwd hoe het resultaat dan zal zijn!

  3. "Iedereen die erbij betrokken was: prima!"
    08 september, 2011 Geschreven door: Anoniem

    Mijn man en ik werden vriendelijk ontvangen in de kliniek. We kregen koffie en konden even in de wachtruimte wachten. Maar als je een beetje nerveus bent duurt wachten altijd erg lang. We werden later naar een aparte kamer gebracht en daar was het wachten op de chirurg om het een en ander af te tekenen wat hij weg gaat halen. Toen naar de operatiezaal en mocht ik op mijn buik gaanliggen, zodat de chirurg eerst de heupen ging aanpakken.Eerst verdoving met prikjes, die voel je maar even en daarna wer er een zoutoplossing ingespoten om het vet weker te maken. vervolgens kon de chirurg het vet wegzuigen. Ondertussen hebben we gezellig zitten/liggen praten over van alles en nog wat. Daarna was de vorokant aan de beurt; maag en buikpartij. Soms voelde je even dat de chirurg ergens tegen aan zat en dat is een beetje pijnlijk. Maar over het algemeen is het mij erg meegevallen en vlogen de 2 uren om. Daarna weer naar het kamertje om even uit te rusten en bij te komen. We kregen heerlijke broodjes met koffie. Na ongeveer een half uur kwam de verpleegkundige met een collega langs om mij vervolgens van de bank te halen. Ik moest op een celstofmatje gaan staan (begreep ik eerst niet) en toen snapte ik wel waarom! Al het vocht (al of niet bloederig) moest er natuurlijk weer uit. Dus het stroomde maar door. De dames hadden hun handen vol. Toen het ergste vocht weg was gingen er crompressen op en daar overheen ging de speciale broek die strak om je lijf zit. (Heb je trouwens niet veel last van) Daarna konden we naar huis of hotel. (Wij kwamen uit Hoorn) Ik was erg moe en heb die nacht ook erg goed geslapen. De lekkage hield nog wel even aan en de blauw/paarse plekken zitten er ook nog. Ik was zelf na een paar dagen erg duizelig maar dat werd na een paar dagen ook minder. Er is dan ook wel 2 liter vocht en vet weggehaald. Na een week ben ik begonnen met lymfedrynaige om de ophopingen van afvalstoffen weg te masseren. Eventuele verklevingen (bloedstolsels)kun je zelf weg masseren en dit gaat uitendelijk weg. Dit was mijn verhaal over de lipo die ik heb ervaren en ik moet zeggen dat het me erg meegevallen is. De begeleiding van de arts en de verpleegkundigen was geweldig. Ik zou iedereen die dit overweegt deze kliniek aanraden.Eventuele op en aanmerkingenHet is misschien een beetje saai, maar ik heb het allemaal goed ondergaan. Iedereen die erbij betrokken was: prima!!

  4. "Hier wilde ik de operatie laten uitvoeren"
    18 juli, 2011 Geschreven door: Anoniem

    Ik ben zeer vriendelijk ontvangen Cindy bedankt hiervoor. Het gesprek was zeer geruststellend en duidelijk voor mij was het na dit gesprek ook duidelijk dat ik de operatie hier wilde laten uitvoeren. De dag van de operatie was niet zenuwslopend omdat ik toch pas in de middag geopereerd werd ik was namelijk erg goed door Cindy voorbereid. De verpleegster in Amstelveen na de operatie was ontzettend lief en zorgzaam. De dagen erna heb ik weinig last gehad. Mocht ik in de toekomst nog een een beroep willen doen op een plastisch chirurg dan kies ik weer door de goede service voor Dr Koeijers.

  5. "Ik zou iedereen die dit overweegt deze kliniek aanraden"
    16 juni, 2011 Geschreven door: Anoniem

    Mijn man en ik werden vriendelijk ontvangen in de kliniek. We kregen koffie en konden even in de wachtruimte wachten. Maar als je een beetje nerveus bent duurt wachten altijd erg lang. We werden later naar een aparte kamer gebracht en daar was het wachten op de chirurg om het een en ander af te tekenen wat hij weg gaat halen. Toen naar de operatiezaal en mocht ik op mijn buik gaan liggen, zodat de chirurg eerst de heupen ging aanpakken. Eerst verdoving met prikjes,die voel je maar even en daarna werd er een zoutoplossing ingespoten om het vet weker te maken. Vervolgens kon de chirurg het vet wegzuigen. Ondertussen hebben we gezellig zitten/liggen praten over van alles en nog wat. Daarna was de voorkant aan de beurt; maag en buikpartij. Soms voelde je even dat de chirurg ergens tegen aan zat en dat is een beetje pijnlijk. Maar over het algemeen is het mij erg meegevallen en vlogen de 2 uren om. Daarna weer naar het kamertje om even uit te rusten en bij te komen. We kregen heerlijke broodjes met koffie. Na ongeveer een half uur kwam de verpleegkundige met een collega langs om mij vervolgens van de bank te halen. Ik moest op een celstofmatje gaan staan(begreep ik eerst niet)en toen snapte ik wel waarom! Al het vocht(al of niet bloederig)moest er natuurlijk weer uit. Dus het stroomde maar door. De dames hadden hun handen vol. Toen het ergste vocht weg was gingen er compressen op en daar overheen ging de speciale broek die strak om je lijf zit.(Heb je trouwens niet veel last van). Daarna konden we naar huis of hotel. (wij kwamen uit Hoorn) Ik was erg moe en heb die nacht ook erg goed geslapen. De lekkage hield nog wel even aan en de blauw/paarse plekken zitten er ook nog. Ik was zelf na een paar dagen erg duizelig maar dat werd na een paar dagen ook minder. Er is dan ook wel 2 liter vocht en vet weggehaald. Na een week ben ik begonnen met lymfedrainage om de ophopingen van afvalstoffen weg te masseren. Eventuele verklevingen (bloedstolsels) kun je zelf weg masseren en dit gaat uiteindelijk weg. Dit was mijn verhaal over de lipo die ik heb ervaren en ik moet zeggen dat het me erg meegevallen is. De begeleiding van de arts en de verpleegkundigen was geweldig. Ik zou iedereen die dit overweegt deze kliniek aanraden.

  6. "Tijdens het consult werd er ook naar mijn wensen geluisterd"
    12 april, 2011 Geschreven door: Anoniem

    Vanaf de eerste kennismaking met Kliniek Veldhoven (tijdens het consult in Veldhoven) had ik meteen een goed gevoel en wist ik vrij direct dat ik in deze kliniek behandeld wilde worden. Tijdens het consult werd alles duidelijk uitgelegd maar er werd ook naar mijn wensen geluisterd. Tijdens de liposuctie ingreep zelf, die overigens snel ingepland kon worden, waren de verpleegkundigen erg zorgzaam. Het herstel is mij 100 procent meegevallen. Ik heb alleen de dag na de behandeling op bed gelegen. De dagen erna kon ik vrijwel alles weer doen. Het drukpak, wat ik na de ingreep moest dragen, vond ik totaal niet vervelend. ik vond de extra steun juist wel fijn. Ik ben heel erg tevreden met zowel het eindresultaat als met mijn keuze voor Kliniek Veldhoven. Ik ben echt heel tevreden over mijn behandeling bij Kliniek Veldhoven. Ik vond de receptioniste, de verpleegkundigen en de behandelend arts erg professioneel en vriendelijk tegelijk. Daarnaast vond ik kliniek veldhoven erg hygiënisch en mooi ingericht.

  7. "Resultaat is precies wat ik hoopte; een figuur in verhouding"
    24 augustus, 2009 Geschreven door: Anoniem

    In juli 2009 heb ik een liposuctie ondergaan aan mijn buik, maag en billen. Ik heb een BMI van circa 20 / 20.5 waarbij er dus geen sprake is van overgewicht maar echt enkel plaatselijk een ophoping van vetcellen. Zodra ik iets in gewicht aankom verschijnt dit direct zichtbaar op mijn buik. Mijn billen waren ongelijk waardoor deze overliepen in mijn bovenbenen zonder een echte scheiding, ik had dus geen zichtbare bilnaad. Het vet zat bovendien ook ongelijk verdeeld over beide billen dus ik had een ongelijk achterwerk. Voorafgaand aan de ingreep heb ik mij terdege voorbereid. Mensen willen wel eens denken dat zodra er cosmetisch voor staat een operatie minder ingrijpend of makkelijker is, echter een operatie is en blijft een operatie met alle mogelijke gevolgen van dien waar men zich als patiënt goed op moet voorbereiden en serieus dient te nemen. De verantwoordelijkheid voor het goede resultaat ligt niet alleen bij de chirurg. Circa 2,5 á 3 weken voor de operatie ben ik gestopt met het innemen van Aerius, dit is een anti histamine tegen allergie die ik normaal dagelijks slik. Ik ben hiermee gestopt omdat ik geen onnodige stoffen in mijn lichaam wilde hebben voorafgaand aan de operatie. Tevens ben ik in dezelfde periode gestart met het innemen van Arnica druppels van dr. Vogel. Deze nam ik 3 maal daags in, 8 druppels per keer in een laagje water, tijdens de maaltijd. Hier ben ik nog 2 weken na de operatie mee doorgegaan. Circa 3 weken voor de operatie ben ik gestopt met het drinken van alcohol en heb ik mij aan een koolhydraten beperkend dieet gehouden waarbij ik dus geen pasta' s, noedels, brood of aardappels at, geen rood vlees en zeer weinig vlees en in het geheel geen suiker, wel gevogelte, veel vis, veel groenten en bij elke avondmaaltijd een groene salade. Ik ben in de middag in de kliniek geopereerd. In de toegewezen rustkamer werd een infuus aangebracht voor tijdens de operatie. In deze kamer kon mijn partner de tijd van mijn operatie wachten en zich vermaken met films en tijdschriften tot ik weer terug zou komen. Rond 13:00 uur werd ik in de operatiekamer door de chirurg, de operatie assistente en de anesthesist eerst uitvoerig bekeken en besproken, waarbij werd overlegd wat er precies ging gebeuren, wat er mogelijk was en wat er niet mogelijk was. Eerder was dit al gedaan tijdens het uitgebreide consult maar ook bij de operatie werd alles nogmaals doorgesproken. Bij cosmetische operaties is een realistische verwachting van groot belang en 'tussen de regels door hopen' op een beter resultaat dan de chirurg aangeeft is onverstandig. Hierna kon ik op mijn rug op de operatietafel plaatsnemen en werden de elektroden aangesloten tbv de hartbewaking en werd het infuus aangesloten. Ik bleef volledig wakker en bij bewustzijn en voelde mij ook niet suf of moe. Ik ben geen moment van de operatie ingedommeld maar was overal helder bij. Ik kreeg een deken over mijn benen heen om mij warm te houden en er werd een laken vlak voor mijn gezicht gehangen waardoor ik geen uitzicht had op het werkterrein van de chirurg. Na het inspuiten van de verdoving werd de vloeistof bij mijn buik ingebracht. Dit veroorzaakte een vervelend gevoel vergelijkbaar met het gevoel wanneer je naar het toilet moet en dit inhoudt, je buik zwelt duidelijk voelbaar op, weliswaar met een koude vloeistof en begint heel zwaar aan te voelen, alsof je een bouwvakkers riem om krijgt, maar dan in je huid ipv aan de buitenkant. Het is niet pijnlijk maar je voelt het wel heel duidelijk en bewust. Persoonlijk vond ik dit ook het engste gedeelte omdat ik op dit punt de regie over mijn eigen lichaam volledig uit handen moest geven aan de chirurg. Natuurlijk vertrouw ik erop dat de chirurg weet wat hij doet maar ergens in je achterhoofd zit toch dat kleine stemmetje dat zich afvraagt of hij wel echt elke seconde oplet en je niet per ongeluk te veel vloeistof binnenkrijgt en je uit elkaar zult spatten. Dit zijn absoluut geen reële gedachten of serieuze overwegingen maar puur gevoelsmatig, het is een eng gevoel, zowel lichamelijk als mentaal vanwege het volledig op anderen vertrouwen. Vrij vlot na het inbrengen kon begonnen worden met het weghalen dmv de canules. Hier voelde ik absoluut niets van. Geen pijn maar ook de canules voelde ik nauwelijks. Omdat ik toch nieuwsgierig was naar wat en hoe het precies gebeurde heeft de operatie assistente met de digitale camera tijdens de handeling enkele foto's gemaakt van mijn buik en deze ook tijdens aan mij op de camera laten zien. Ik kan mij voorstellen dat niet iedereen hier nieuwsgierig naar is of dat dit bij iedereen aan te bevelen is, ik vond het zelf erg interessant om het te kunnen zien. Na ongeveer een ruim uur tot anderhalf uur kon ik mij omdraaien en kon aan de billen begonnen worden. Na de operatie merkte ik dat het zeiltje waar ik op lag behoorlijk doorweekt was, maar hier heb ik tijdens de operatie en ook na het omdraaien niets van gemerkt, waarschijnlijk door de verdoving. De deken werd weer gedeeltelijk over mij heen gelegd om warm te houden maar ik heb de operatie niet als koud of fris ervaren. De deken was comfortabel maar geen noodzaak. De billen gaven aanzienlijk meer werk, ook omdat deze mooi gelijk gemaakt moesten worden. De chirurg is ettelijke malen omgelopen en weer terug om ervoor te zorgen dat alles echt gelijk werd. In eerste instantie heb ik niets van de ingreep gevoeld, echter halverwege werd het een periode lang onaangenaam. Dit omdat het onderste gedeelte van mijn billen, bij de overgang naar mijn bovenbenen, de verdoving eindigde. Een groter vlak bij verdoven zou echter een kleine zwelling kunnen veroorzaken en hoe minimaal ook, zou dit van invloed kunnen zijn op het eindresultaat omdat het dan niet exact te zien zou zijn. Ik kon niet daadwerkelijk de bewegingen van de canule voelen maar wel het tegen het onverdoofde gedeelte aanstoten, dit was een bepaald onaangenaam gevoel. Enigszins pijnlijk, niet in die mate dat het echt heel erg veel pijn deed en het duurde ook bij elk contactmoment net te kort om echt heel pijnlijk te worden maar het was zeer zeker geen prettig moment tijdens de operatie. Dit heeft ongeveer een klein half uur geduurd. De chirurg is duidelijk met cm werk en precisie werk bezig geweest en zo rond 16:30 uur zat de operatie erop. De operatie assistente en de anesthesist zijn hierna nog ruim 20 minuten bezig geweest met het inpakken. Nu bleek voor mij pas dat er toch wel erg veel vloeistof onder mij lag en ik op een niet langer schone en droge operatietafel lag, ik heb hier tijdens de operatie niets van gemerkt dus dat was een vreemde constatering op dat moment. Ik ben volledig rondom ingeplakt met grote maandverbanden om het lekken die nacht op te vangen. Bewegen ging moeizaam, niet vanwege pijn maar omdat mijn lichaam niet volledig wilde meewerken met de bewegingen die ik wilde maken, het ging allemaal niet zo soepel meer en ook dat was een vreemde gewaarwording. Uiteindelijk kon ik wel rustig opstaan van de operatietafel en tijdens het opstaan kon ik dus ook al zien dat mijn buik aanzienlijk platter was dan voor de operatie, een prachtig gezicht! In badjas naar de rustkamer gelopen waar ik even rustig kon liggen. Al snel kreeg ik een koffie waar ik inmiddels flinke behoefte aan had en een paar broodjes. Sinds een licht ontbijt had ik niets meer gegeten of gedronken dus dat was erg welkom. Het infuus bleef nog even in uit voorzorg, maar kon vrij snel alweer verwijdert worden. Samen met mijn partner kon ik hier rustig bijkomen maar dit ging eigenlijk redelijk vlot omdat ik geen pijn had en mij ook niet slap of beroerd voelde. Na een koffie was ik eigenlijk wel gewoon helemaal in orde. Veiligheidshalve werd ik verzocht toch gewoon nog even rustig op de kamer te blijven maar na ongeveer anderhalf uur was ik wel klaar om naar het nabijgelegen hotel te verplaatsen. In verband met het controle bezoek de volgende ochtend  hebben wij een kamer vlakbij geboekt en zijn wij niet heen en weer naar huis gereden maar bij mensen die dichterbij wonen kan dat natuurlijk wel. Ik heb in het hotel gegeten, het zitten ging wel ongemakkelijk omdat ik als een soort michelin-mannetje tonnetje rond was ingepakt. Bewegen ging erg ongemakkelijk maar waarschijnlijk dacht iedereen in het hotel dat ik zwanger was, gezien de plekken die waren opgezet door de maandverbanden. Ik ben geen moment beroerd geweest en heb de rest van de avond op bed gelegen en tv gekeken, dit eigenlijk omdat er toch weinig anders te doen viel dan te wachten tot ik kon slapen en de volgende ochtend weer naar de kliniek kon. Het voelde wel heel erg onaangenaam en de behoefte aan een douche was dan ook groot. Ook naar het toilet was een uitdaging en als je geen deurklink of grepen in de buurt hebt, red je dit eigenlijk niet in je eentje, omdat je simpelweg nauwelijks door je benen kunt zakken naar de toiletpot. Rond 9:30 uur konden we de volgende ochtend weer terecht in de kliniek waar de verbandjes weer werden weggehaald en mijn huid werd schoongemaakt. Inmiddels was de verdoving volledig uitgewerkt en ging bewegen echt heel moeizaam. De wondjes die overigens niet gehecht waren, waren nu inmiddels echt pijnlijk. Ik heb zelf vrijwel geen vloeistof gelekt en de maandverbanden waren vrijwel allemaal nog droog, blijkbaar ruimt mijn lichaam alles liever zelf op. Het drukken op de wondjes was absoluut pijnlijk maar op een vreemde manier ook prettig omdat er dan wel direct zichtbaar wat vloeistof uit lekte. De wondjes zijn afgedekt met hechtpleisters waarna ik het drukpak aan kon trekken. Dit deed ik liever zelf omdat ik toch beter zelf kon voelen hoe dit het beste aangetrokken kon worden. Het werd een flinke worsteling omdat ik niet zo beweeglijk en wendbaar was als ik zelf had gewild en de boel inmiddels ook pijnlijk was. Eenmaal thuis heb ik deze dag vrijwel niets meer gedaan behalve op de bank liggen en bijkomen, ik was enorm vermoeid door de operatie zelf en het elders overnachten, het zijn toch een hoop indrukken die je opdoet dus ik ben ook gewoon op de bank ingedut. De volgende dag en de dagen erna bleek hoe moeilijk het lopen ging. Ik had de luxe van 4 weken vrij en had dus geen enkele haast om weer snel ter been te zijn, dus ik heb goed de tijd genomen. Wel elk uur even een rondje gelopen maar het kostte mij zeker 2 minuten om langzaam overeind te komen, de buik was behoorlijk gevoelig en ik kreeg mijzelf niet volledig opgericht. Na exact 1 week ben ik gestart met 2 wekelijkse lymfedrainage bij de fysiotherapeut. Hier bleek ook al snel dat ik vrijwel geen vocht vasthield dus konden we snel overgaan tot massage ter voorkoming van verklevingen van het littekenweefsel. Zeker bij slanke vrouwen is het risico van verklevingen groter en komt het vocht vasthouden minder frequent voor, aldus de fysiotherapeute. De eerste week was de massage pijnlijk maar merkte ik wel direct erna dat ik losser was en makkelijker kon bewegen. Vanaf 2 weken na de operatie ben ik begonnen met echt bewust proberen rechtop te staan zonder te smokkelen en erop te letten dat ik weer een goede houding aannam. Dit lukte pas echt goed ongeveer 3 weken na de operatie. Momenteel is de operatie ruim 4 weken geleden en onderga ik nog steeds 2 wekelijks de massage bij de fysiotherapeute. Het drukpak draag ik nu ongeveer 10 uur per dag, overdag. Tijdens het slapen draag ik deze niet. Na ongeveer 3 weken heb ik een volledig nieuw type pijn ervaren, over het algemeen voelt alles als een soort van stevige spierpijn en wordt je als vanzelf in elkaar gedrukt en is het niet goed mogelijk om te strekken, maar na 3 weken kwamen hier plotseling scherpe steken bij. Dit heeft ongeveer 3 dagen geduurd en bleek het herstellen van de zenuwen te zijn. Dit is een korte periode voelbaar op alle plekken waar door de operatie de zenuwen vernield zijn en een volkomen natuurlijk proces, maar wel even heel onverwacht. Na die 3 dagen was het weer voorbij en kwam de normale spierpijn weer terug, blijkbaar waren toen de zenuwen weer hersteld overal. Momenteel ervaar ik, ruim 4 weken na de operatie, zeer incidenteel nog wat pijnlijke momenten, vooral bij onverwachte bewegingen. Sporten doe ik weer sinds enkele dagen en ben ik rustig aan het opbouwen, zowel de cardio als de krachttraining, wel met lichtere gewichten dan ik voor de operatie deed maar ik verwacht dat dit met ongeveer een week weer op het oude niveau zit. Ik heb zelf enkel de eerste week wat blauwe plekken gehad, dit waren echter meteen al de gele en licht bruine plekken, paars en blauw heb ik niet gehad. De plekken waren na 2 weken ook weer weg. De wondjes waren na een week ook volledig dicht zodat ik de hechtpleisters na een ruime week heb verwijdert. Na 2 dagen heb ik weer gedoucht, dit was wel erg moeilijk omdat ik niet volledig recht op kon staan en de waterstralen ook pijnlijk waren op mijn buik. De operatie was in ieder geval alles waard en het resultaat is nu al na een maand boven verwachting en precies wat ik hoopte; een figuur in balans en in verhouding.

  8. "Je moet geduld hebben en dat valt niet altijd mee"
    26 mei, 2009 Geschreven door: Anoniem

    Nadat ik via wat omwegen (een andere kliniek) gelukkig in Veldhoven terecht kwam, viel me al op hoe professioneel het consult al overkwam vergeleken met die andere kliniek. Ik heb daarna ook snel een afspraak gemaakt voor de behandeling. 26 maart 2009 was de dag! Ik werd klaargemaakt voor de behandeling. Zenuwachtig was ik niet. Ik had zoiets van “laat maar gebeuren”. Ik kreeg een roesje en plaatselijke verdoving. Van de behandeling heb ik niets gemerkt. Ik dacht dat ik sliep maar heb schijnbaar toch liggen kletsen. Na de behandeling werd ik “ingepakt” tegen het lekken. Ik lekte enorm! De volgende dag mocht de bandage eraf, maar ik lekte nog enorm, dus nog maar wat verband. De dagen daarna waren wat onhandig maar pijn heb ik niet gehad. Al met al vond ik het alleen maar reuze meevallen. Ik moet alleen geduld hebben. Het is nu 2 maanden geleden. Het eindresultaat laat nog een paar maanden op zich wachten. En dat valt niet altijd mee!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

  • Klantenbeoordeling
    9.4
  • Plastisch chirurg is lid van de NVPC
  • Consult zonder verdere verplichtingen
  • Uiterst secure behandeling door gebruik van dunne cannule
  • Plastisch chirurg gespecialiseerd in liposuctie
  • Werkt volgens de laatste technieken
  • Hoge kwaliteit van zorg
Keurmerk