Lief dagboek,
Vanaf de puberteit ben ik niet tevreden met mijn borsten, ik vond mijn tepelhof erg groot. 7 jaar geleden heb ik dan ook een tepelhofcorrectie ondergaan. Een prachtig resultaat had ik… Ik was happy. Maar na die periode ben ik ook meer gaan sporten en anders gaan eten waardoor ik 10 kilo afviel. Mijn borsten met, BH maat 75C, werden leger en miste bovenin volume. De vorm vond ik nog wel mooi. Toch wilde ik er heel graag iets aan laten doen. Na 2 jaar een stabiel gewicht zette ik de voor- en nadelen van een borstvergroting op een rij. In Coronatijd hakte ik de knoop door en koos ik voor een borstvergroting. Gelukkig begrepen mijn familie en vriendinnen mij en maakte ik al snel een afspraak voor een consult bij Kliniek Veldhoven.

Tijdens het consult hing er een prettige sfeer. De consulent nam de tijd en legde goed uit. Drs. Heine, een super vriendelijke en rustige arts waar ik meteen een goed gevoel bij had, vertelde over de risico’s en begreep wat ik wilde. Meer volume bovenin en niet te groot. Samen zijn we op een anatomisch implantaat uitgekomen van 215 cc, cohesive III. En met mijn borstbreedte van 12 cm is dit een prima keuze. Er is geen twijfel geweest over het aantal cc’s. Drs. Heine gaf mij het gevoel dat deze cc’s bij mijn lijf passen. Hij plaatst de implantaten voor de borstspier en dit kan alleen als er genoeg borstweefsel is om de implantaten te bedekken.

2 weken voor mijn operatie werd ik door de anesthesist gebeld om aanvullende vragen over mijn gezondheid te bespreken. Ik vertelde dat ik gespannen ben voor mijn eerste narcose. Ik was bang dat ik niet meer wakker zou worden. Tegelijkertijd keek ik er erg naar uit. De anesthesist heeft mij tijdens het telefoongesprek op mijn gemak gesteld. En met nog 2 weken te gaan voor de operatie richtte ik mij op de voorbereiding. Na een borstvergroting mag je je borsten niet belasten door bijvoorbeeld de armen te overstrekken of zwaar te tillen. Om dit te voorkomen heb ik een keukentrapje gekocht, zodat ik mijn borsten niet belast en gemakkelijk overal bij kan. Daarnaast verwacht ik dat ik heel veel moeite heb met op mijn rug slapen. Je mag namelijk 6 weken niet op je buik slapen, waarvan je de laatste 4 weken op je zij mag slapen. Voor buikslapers is een zwangerschapskussen dus handig. Je kan dan niet op je buik draaien tijdens je slaap.

Liefs, Anne

 

Lief dagboek,
Yes! Het is zover, ik word geopereerd. Gelukkig heb ik een goede nacht gehad. Een vriendin kwam me ophalen en bracht mij naar de kliniek waar ik me om 7.25u. mocht melden. Ik was zenuwachtig. Vooral voor iets wat ik nog niet ken. Het infuus, de narcose en de pijn erna. Maar bij de receptie waren ze al extra lief voor me en oprecht geïnteresseerd. Wat een fijn gevoel is dat als je zenuwachtig bent.

De verpleegkundige kwam mij vervolgens uit de wachtruimte ophalen. Het avontuur begon! In de lift maakte ze gezellig een praatje dat stelde me op mijn gemak. In de omkleedruimte mocht ik mij uitkleden en werden er foto’s gemaakt. Ik kreeg een mutsje op, een badjas en slofjes aan. Er werd een armbandje omgedaan met daarop mijn naam en geboortedatum. In de uitslaapkamer, waar mijn bedje al klaar stond, trok ik lekkere warme sokken aan om het niet koud te krijgen na de narcose. Een bekertje water met twee paracetamols werden mij aangeboden en nam ik in. Daarna werd het infuus geprikt door de verpleegkundige. Ze deed het zo zorgvuldig. Ik zag er als een berg tegenop, maar gelukkig stelde het niets voor. Wat was ze lief. Ze legde uit wat ze ging doen en ook de anesthesist kwam nog even gedag zeggen. De zenuwen waren onder controle, ik was er klaar voor!

Drs. Heine tekende mijn borsten af en al gauw mocht ik met de anesthesist naar de operatiekamer.
Daar klom ik op de operatietafel die heerlijk verwarmd was. Ik ging liggen en de anesthesist stelde ter controle vragen over wie ik ben, wat mijn leeftijd is en wat voor operatie ik zou ondergaan. In de tussentijd werd erom me heen gerommeld. De operatieassistente kwam bij me staan en stelde me gerust. Ze zei: ”Ga maar lekker slapen.” Toen legde de anesthesist zijn hand op mijn hoofd, vroeg mij waar ik op vakantie wilde gaan en hup, ik sliep.

Ik werd na mijn operatie (ongeveer een uur later) rustig wakker. Ik voelde me zo happy, was ontzettend fit en had een smile op mijn gezicht. O, zo blij! Wat een fijne ervaring met de narcose, het stelde niets voor. Ik was niet misselijk terwijl je vaak het tegenovergestelde hoort na een narcose. Een beetje suf en ‘dronken’ van de narcose was ik nog wel. Ik kreeg wat te drinken en een beschuitje te eten. Zodra ik me goed voelde – geen misselijkheid, pijn of duizeligheid – mocht ik me omkleden en naar huis. Wat een geweldig team bij Kliniek Veldhoven, fantastisch! Écht alles is in de puntjes verzorgd en ze behandelen je als een prinses.

Eenmaal thuis, heb ik het rustig aan gedaan: tv gekeken en genetflixt. Tijdens het kijken van een film, kreeg ik het ontzettend warm wat een bijwerking is van de narcose. Ik dronk veel water om het vochtverlies tegen te gaan. Om 20.30u. ben ik gaan slapen, ik was erg moe. De eerste nacht ging redelijk goed. Ik had het warm tot zweten aan toe en het was wennen om op mijn rug te slapen. Maar gelukkig had ik het zwangerschapskussen dat mij op mijn rug hield. Ik ben er twee keer uit gegaan om te plassen en dat was wel akelig. Als je opstaat voelt het anders aan: een zwaar gevoel en veel druk op je borsten. De pijn viel ontzettend mee.

In de ochtend heb ik twee paracetamols gepakt, één naproxen en om de zes uur nog twee paracetamols. Gelukkig had ik weer een normale lichaamstemperatuur, niet meer zo warm.
De dag erna ging voorbeeldig goed. De tweede dag na de operatie mocht ik douchen en voor het eerst mijn borsten bekijken…Wat zijn ze mooi! Er zat natuurlijk nog wat zwelling in, maar het is wel gek om borsten te hebben.
De tweede dag heb ik geen pijnstillers meer gepakt en ging het erg goed. Wel moet ik er opletten dat ik niet teveel doe, want einde dag krijg ik echt wel last. Luister dus naar je lichaam! Je kunt wel naar buiten om een klein blokje om te gaan, want een frisse neus halen is altijd fijn maar belast je borsten niet. Ik adviseer echt iedereen om het rustig aan te doen ook al gaat het goed en heb je geen pijn. Geef de implantaten rust, zodat er geen zwelling komt. Ik heb nog een weekje vakantie dus ik ga goed rusten dan kan de zwelling wegtrekken.

Liefs, Anne

 

Lief dagboek,
Precies twee weken later mocht ik bij de verpleegkundige op controle komen. Bij binnenkomst vroeg de verpleegkundige meteen hoe het gegaan is. Vervolgens mocht ik mijn bovenkleding uit doen en op de behandelstoel gaan liggen. Ze verwijderde de kleine pleisters die op de hechtingen zaten. De knoopjes die in de hechtingen waren gelegd haalde ze ook weg, zodat de hechtingen verder konden oplossen. De littekens zagen er mooi uit: alle wondjes waren dicht en er zaten geen korstjes op. Ze maakte foto’s van mijn borsten voor in het dossier en vertelde mij om het nog rustig aan te doen. Niet sporten, niet zwaar tillen (maximaal 2 kilo) en geen zwaar huishoudelijke werkzaamheden. Als ik teveel doe, kan het gaan zwellen en is er de kans dat er vocht ontstaat rondom het implantaat. Het litteken mag ik pas na 6 weken gaan masseren met een littekencrème of met Calendula zalf. Over 6 maanden mag ik weer terugkomen voor de eindcontrole.

Na 2 weken ben ik ook weer gaan werken. Je beweegt thuis wel anders dan op je werk, waardoor ik wat meer last kreeg van zwelling. Ik moet na mijn werk ook écht rust pakken. Iedere week gaat het herstel beter en je merkt dat je steeds meer normaal functioneert. Je bent ook helemaal gewend aan de grote van je borsten, je bent zo trots. Mijn vrienden en familie ondersteunen mij waar nodig. Ze verwennen mij met lekkernijen, lieve berichtjes en zorgen ervoor dat ik mij thuis niet zal vervelen!

Op het moment dat ik dit schrijf is het 4 weken geleden dat ik geopereerd ben en weer op mijn zij mag slapen. Het was best raar om van mijn rug op mijn zij te draaien, maar heerlijk om niet meer op mijn rug te liggen. Over 2 weken mag ik op mijn buik slapen, daar kijk ik naar uit. Eerder heb ik verteld dat mijn omgeving weet dat ik een borstvergroting heb gehad. Ze vinden het bij mijn lichaam passen, het is niet opvallend. Ik krijg te horen dat ik straal. Iedere ochtend en avond kijk ik met trots naar mijn mooie borsten. Iedere week veranderen de borsten: ze worden steeds mooier en krijgen steeds meer vorm.

Liefs, Anne

 

Lief dagboek,
6 weken later mag ik alles weer. Ja, écht alles! Zo gaat het stofzuigen goed en heb ik weinig klachten. De boodschappen uit het winkelwagentje tillen gaat nog moeizaam -het lukt niet altijd- maar iedere week gaat het beter. Soms had ik wat jeuk aan mijn borsten, maar dit verdween zodra ik mijn bh uit deed. Na verloop van tijd nam de zwelling ook af en had ik geen last meer van een jeukende huid.

Met sporten heb ik twee weekjes gewacht. Er ontstond namelijk vocht bij het implantaat doordat ik, na de operatie, toch te veel had gedaan. Ik werd teruggefloten door mijn eigen lichaam en kon niet anders dan luisteren. De kans om op een later moment complicaties te krijgen, is te groot. Dus neem ik liever wat meer rust dan dat ik kapselvorming of gedraaide implantaten krijg.
In week 8 ben ik langzaamaan gestart met mijn krachttraining. Dit ging bijzonder goed. Wel gaven de push-ups en de chin-up een raar gevoel. De implantaten zetten dan druk op de borstspieren. Daarom heb ik de oefeningen op de buik vermeden, dat voelde nog niet goed. Het was te gevoelig.

De littekens zijn bijna niet meer zichtbaar. Om de littekens soepel te houden, smeer ik mijn borsten eenmaal per dag in met Bio-Oil. Tijdens het insmeren voelen mijn borsten soepel aan, waardoor ik niet meer in de gaten heb dat ik een borstvergroting heb gehad. Het hoort nu bij mijn lichaam. En iedere dag dat ik in de spiegel kijk, kijk ik even naar mijn borsten en verschijnt er een grote glimlach op mijn gezicht. Oh, wat ben ik blij en wat zit ik lekker in mijn vel! Mijn cupmaat is nu D75 en mijn borsten zijn prachtig!

In maart 2021 heb ik alweer mijn eindcontrole, wat is het snel gegaan!

Liefs, Anne

Reacties (2)

  • Marion

    Wat grappig het lijkt net of ik mezelf hoor praten. Super Anne dat jij ook zo’n goede ervaring hebt beleefd. Super team bij Kliniek Veldhoven en geniet van het geen het jou gebracht heeft.

    04-12-2020
  • Anoniem

    Wat mooi om te lezen dat de voorbereiding in alle rust is verlopen. En dat er door de artsen goed naar je geluisterd is. Kijk uit naar de rest van je dagboek.
    Succes Anne

    27-11-2020

Geef een reactie

0 van max. 400 karakters